اوحدی مراغه‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۳۴
هر لحظه به آیین وفا رای کنم
خواهم که سر اندر کف آن پای کنم
آن خال که بر گوشهٔ چشمست ترا
نوریست که بر مردمکش جای کنم
اوحدی مراغه‌ای
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶تا کی ستم سپهر جافی بینم؟
- رباعی شمارهٔ ۱۳۷تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریم
- رباعی شمارهٔ ۱۳۸ما پرتو عکس نور مشکات توییم
- رباعی شمارهٔ ۱۳۹روی تو ز حسن لاف‌ها زد به جهان
- رباعی شمارهٔ ۱۴۰ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۱پیش تو نشست و خاست نتوان کردن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۲ای روی تو انگشت نمایی از حسن
- رباعی شمارهٔ ۱۴۳ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن
درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای
رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.