پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۴

ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غم

لعل تو جراحت دل و مرهم هم

صد پی بلب آمد از دلم خون، لیکن

از بیم رخ تو بر نیارد دم دم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۶از ژاله چو لاله راست لؤلؤ در کام
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۷نی بی‌تو مرا قرار باشد یک دم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۸روزی شکن از زلف چو دالت ببرم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۹دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۰گفتا که: به شیوه آبرویت ریزم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۱خواهم که لب باده پرستت بوسم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۲گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۳هر شب ز غمت به خون بگرید چشمم
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.