پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای

اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

۱۸۴ شعر

فهرست اشعار

  1. رباعی شمارهٔ ۶۱ گل گفت: مهل، که باد بویم ببرد
  2. رباعی شمارهٔ ۶۲ گل شرم چمن به هیچ رویی نبرد
  3. رباعی شمارهٔ ۶۳ ما پرتو جوهر روانیم و خرد
  4. رباعی شمارهٔ ۶۴ خالت که به شیوه کار ده گیسو کرد
  5. رباعی شمارهٔ ۶۵ زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کرد
  6. رباعی شمارهٔ ۶۶ در باغ شدی، سرو سر افشانی کرد
  7. رباعی شمارهٔ ۶۷ بر ما ستم او چه گذرها که نکرد؟
  8. رباعی شمارهٔ ۶۸ خالی که رخ تو آشکارش پرورد
  9. رباعی شمارهٔ ۶۹ گل بار دگر لاف صفا خواهد زد
  10. رباعی شمارهٔ ۷۰ خال زنخت تیر گناه اندازد
  11. رباعی شمارهٔ ۷۱ کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟
  12. رباعی شمارهٔ ۷۲ مشنو تو که: گل بی‌سر خاری باشد
  13. رباعی شمارهٔ ۷۳ تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟
  14. رباعی شمارهٔ ۷۴ زلف تو ز بالای تو مهجور نشد
  15. رباعی شمارهٔ ۷۵ لب نیست که از مراغه پر خنده نشد
  16. رباعی شمارهٔ ۷۶ صافی چو ترا دید روان می‌نالد
  17. رباعی شمارهٔ ۷۷ لعلت که پر از گوهر ناسفت آمد
  18. رباعی شمارهٔ ۷۸ از نوش جهان نصیب من نیش آمد
  19. رباعی شمارهٔ ۷۹ مه روی ترا ز مهر، مه میداند
  20. رباعی شمارهٔ ۸۰ صدرا، دل دشمن تو در درد بماند
  21. رباعی شمارهٔ ۸۱ دلها همه از شرح جمالت مستند
  22. رباعی شمارهٔ ۸۲ اقبال تمام پاک دینان دارند
  23. رباعی شمارهٔ ۸۳ از مشک سیه سه خال کت بر سمنند
  24. رباعی شمارهٔ ۸۴ گندم گونی که همچو کاهم بربود
  25. رباعی شمارهٔ ۸۵ یارب! نه دلم بستهٔ غمهای تو بود؟
  26. رباعی شمارهٔ ۸۶ هر چیز که در دو کون جز روی تو بود
  27. رباعی شمارهٔ ۸۷ گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بود
  28. رباعی شمارهٔ ۸۸ شد در پی اوباش چو ننگیش نبود
  29. رباعی شمارهٔ ۸۹ افسوس! که در عمر درازیم نبود
  30. رباعی شمارهٔ ۹۰ از دست تو راضیم به آزردن خود
  31. رباعی شمارهٔ ۹۱ آن خود که بود که در تو واله نشود؟
  32. رباعی شمارهٔ ۹۲ جان از سر زلف دلپذیریت نرهد
  33. رباعی شمارهٔ ۹۳ چون خیل غم تو در دل ریش آید
  34. رباعی شمارهٔ ۹۴ دستارچه را دست تو در می‌باید
  35. رباعی شمارهٔ ۹۵ زر در قدمت ریزم و حیفم ناید
  36. رباعی شمارهٔ ۹۶ یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟
  37. رباعی شمارهٔ ۹۷ یاران، خرد خوار و خجل نیست پدید
  38. رباعی شمارهٔ ۹۸ ای ماه، ز پیوستن من عار مدار
  39. رباعی شمارهٔ ۹۹ دشمن گرو وصل ز من برد آخر
  40. رباعی شمارهٔ ۱۰۰ ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سر
  41. رباعی شمارهٔ ۱۰۱ دست به نگار تو مرا کشت دگر
  42. رباعی شمارهٔ ۱۰۲ آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگر
  43. رباعی شمارهٔ ۱۰۳ ای کرده مهندسانت از ساز سپهر
  44. رباعی شمارهٔ ۱۰۴ چون دوستی روی تو ورزم به نیاز
  45. رباعی شمارهٔ ۱۰۵ کردند دگر نگاربندان از ناز
  46. رباعی شمارهٔ ۱۰۶ گر جور کنی نیاورم دل ز تو باز
  47. رباعی شمارهٔ ۱۰۷ بس شب که به روز بردم، ای شمع طراز
  48. رباعی شمارهٔ ۱۰۸ رفتم بر آن شمع چگل مست امروز
  49. رباعی شمارهٔ ۱۰۹ ای داده به بازی دل من، جان را نیز
  50. رباعی شمارهٔ ۱۱۰ در عالم کج نهاد پر پیچ و خمش
  51. رباعی شمارهٔ ۱۱۱ زلفی، که به ناز و درد سر داشته‌ایش
  52. رباعی شمارهٔ ۱۱۲ تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
  53. رباعی شمارهٔ ۱۱۳ چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرق
  54. رباعی شمارهٔ ۱۱۴ خالی داری بر لب چون قند، از مشک
  55. رباعی شمارهٔ ۱۱۵ اطراف چمن ز مشک بوییست به برگ
  56. رباعی شمارهٔ ۱۱۶ ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگ
  57. رباعی شمارهٔ ۱۱۷ کرد از دل صافی برت این آب درنگ
  58. رباعی شمارهٔ ۱۱۸ من خاک درم، تو آفتابی، ای دل
  59. رباعی شمارهٔ ۱۱۹ دیگر ز شراب شوق مستی، ای دل
  60. رباعی شمارهٔ ۱۲۰ کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دل

متن اشعار به نقل از گنجور.