پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۹

دشمن گرو وصل ز من برد آخر

او گشت بزرگ و من شدم خرد آخر

آورد به جان لب ترا از بوسه

دندان به رخت تیز فرو برد آخر

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۱دست به نگار تو مرا کشت دگر
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۲آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگر
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۳ای کرده مهندسانت از ساز سپهر
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۴چون دوستی روی تو ورزم به نیاز
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۵کردند دگر نگاربندان از ناز
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۶گر جور کنی نیاورم دل ز تو باز
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۷بس شب که به روز بردم، ای شمع طراز
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۸رفتم بر آن شمع چگل مست امروز
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.