پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۸

ای ماه، ز پیوستن من عار مدار

پیوسته مرا به هجر بیدار مدار

بر من، که فدای تو کنم جان عزیز

خواری مپسند و این سخن خوار مدار

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۰ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سر
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۱دست به نگار تو مرا کشت دگر
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۲آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگر
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۳ای کرده مهندسانت از ساز سپهر
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۴چون دوستی روی تو ورزم به نیاز
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۵کردند دگر نگاربندان از ناز
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۶گر جور کنی نیاورم دل ز تو باز
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۷بس شب که به روز بردم، ای شمع طراز
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.