پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۶

گر جور کنی نیاورم دل ز تو باز

ور ناز کنی به جان پذیرم ز تو ناز

چون بنده نپیچد ز خداوندان سر

وانگاه خداوند چنان بنده نواز

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۸رفتم بر آن شمع چگل مست امروز
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۹ای داده به بازی دل من، جان را نیز
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۰در عالم کج نهاد پر پیچ و خمش
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۱زلفی، که به ناز و درد سر داشته‌ایش
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۲تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۳چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرق
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۴خالی داری بر لب چون قند، از مشک
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۵اطراف چمن ز مشک بوییست به برگ
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.