پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۴

خالی داری بر لب چون قند، از مشک

خطی داری بر رخ دلبند، از مشک

بر ساعد خود نگار بستی یا خود

بر ماهی سیمین زرهی چند از مشک؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۶ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگ
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۷کرد از دل صافی برت این آب درنگ
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۸من خاک درم، تو آفتابی، ای دل
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۹دیگر ز شراب شوق مستی، ای دل
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۰کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دل
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۱ای کرده به خون دشمنان خارا لعل
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۲ای ذکر تو بر زبان ساهی مشکل
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۳امروز که گشت باغ رنگین از گل
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.