پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۰

کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دل

وین بار بیفگن که شکستی، ای دل

آخر نه خدای تست؟ چندین او را

نادیده چرا همی پرستی؟ ای دل

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۲ای ذکر تو بر زبان ساهی مشکل
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۳امروز که گشت باغ رنگین از گل
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۴ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۵بر گل چو نسیم سحری سود قدم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۶از ژاله چو لاله راست لؤلؤ در کام
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۷نی بی‌تو مرا قرار باشد یک دم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۸روزی شکن از زلف چو دالت ببرم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۹دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.