اوحدی مراغه‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۱۸
من خاک درم، تو آفتابی، ای دل
نشگفت که بر سرم بتابی، ای دل
من گم شدم از خود که ترا یافته‌ام
دریاب، که مثل من نیایی، ای دل
اوحدی مراغه‌ای
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۲۰کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دل
- رباعی شمارهٔ ۱۲۱ای کرده به خون دشمنان خارا لعل
- رباعی شمارهٔ ۱۲۲ای ذکر تو بر زبان ساهی مشکل
- رباعی شمارهٔ ۱۲۳امروز که گشت باغ رنگین از گل
- رباعی شمارهٔ ۱۲۴ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۵بر گل چو نسیم سحری سود قدم
- رباعی شمارهٔ ۱۲۶از ژاله چو لاله راست لؤلؤ در کام
- رباعی شمارهٔ ۱۲۷نی بی‌تو مرا قرار باشد یک دم
درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای
رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.