پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۸

رفتم بر آن شمع چگل مست امروز

گفتم که: مرا با تو سری هست امروز

گفتم که: ز غصه کی رهد؟ دل گفتا:

حالی دلت از غصهٔ ما رست امروز

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۰در عالم کج نهاد پر پیچ و خمش
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۱زلفی، که به ناز و درد سر داشته‌ایش
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۲تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۳چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرق
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۴خالی داری بر لب چون قند، از مشک
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۵اطراف چمن ز مشک بوییست به برگ
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۶ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگ
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۷کرد از دل صافی برت این آب درنگ
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.