پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۱

زلفی، که به ناز و درد سر داشته‌ایش

بر دوش کشیده‌ای و برداشته‌ایش

در پای تو گر سر بنهد باکی نیست

کز خاک هزار بار برداشته‌ایش

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۳چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرق
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۴خالی داری بر لب چون قند، از مشک
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۵اطراف چمن ز مشک بوییست به برگ
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۶ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگ
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۷کرد از دل صافی برت این آب درنگ
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۸من خاک درم، تو آفتابی، ای دل
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۹دیگر ز شراب شوق مستی، ای دل
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۰کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دل
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.