پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۹

افسوس! که در عمر درازیم نبود

خطی ز زمانهٔ مجازیم نبود

بنشاند مرا فلک به بازی در خاک

هر چند که وقت خاک بازیم نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۱آن خود که بود که در تو واله نشود؟
  2. رباعی شمارهٔ ۹۲جان از سر زلف دلپذیریت نرهد
  3. رباعی شمارهٔ ۹۳چون خیل غم تو در دل ریش آید
  4. رباعی شمارهٔ ۹۴دستارچه را دست تو در می‌باید
  5. رباعی شمارهٔ ۹۵زر در قدمت ریزم و حیفم ناید
  6. رباعی شمارهٔ ۹۶یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟
  7. رباعی شمارهٔ ۹۷یاران، خرد خوار و خجل نیست پدید
  8. رباعی شمارهٔ ۹۸ای ماه، ز پیوستن من عار مدار
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.