پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۸

شد در پی اوباش چو ننگیش نبود

در خوی و سرشت ساز و سنگیش نبود

ایشان چو شدند سیر و ترکش کردند

آمد بر من ولیک رنگیش نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۰از دست تو راضیم به آزردن خود
  2. رباعی شمارهٔ ۹۱آن خود که بود که در تو واله نشود؟
  3. رباعی شمارهٔ ۹۲جان از سر زلف دلپذیریت نرهد
  4. رباعی شمارهٔ ۹۳چون خیل غم تو در دل ریش آید
  5. رباعی شمارهٔ ۹۴دستارچه را دست تو در می‌باید
  6. رباعی شمارهٔ ۹۵زر در قدمت ریزم و حیفم ناید
  7. رباعی شمارهٔ ۹۶یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟
  8. رباعی شمارهٔ ۹۷یاران، خرد خوار و خجل نیست پدید
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.