پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۰

از دست تو راضیم به آزردن خود

در عشق تو قانعم به خون خوردن خود

گویی که: ببینم آن دو دست به نگار

مانند دو عنبرینه در گردن خود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۲جان از سر زلف دلپذیریت نرهد
  2. رباعی شمارهٔ ۹۳چون خیل غم تو در دل ریش آید
  3. رباعی شمارهٔ ۹۴دستارچه را دست تو در می‌باید
  4. رباعی شمارهٔ ۹۵زر در قدمت ریزم و حیفم ناید
  5. رباعی شمارهٔ ۹۶یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟
  6. رباعی شمارهٔ ۹۷یاران، خرد خوار و خجل نیست پدید
  7. رباعی شمارهٔ ۹۸ای ماه، ز پیوستن من عار مدار
  8. رباعی شمارهٔ ۹۹دشمن گرو وصل ز من برد آخر
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.