اوحدی مراغه‌ای
رباعی شمارهٔ ۹۱
آن خود که بود که در تو واله نشود؟
از رنج که پرسی تو؟ که او به نشود؟
عاشق شدی، از شهر برونم کردی
ترسیدی از اغیار که در ده نشود
اوحدی مراغه‌ای
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۹۳چون خیل غم تو در دل ریش آید
- رباعی شمارهٔ ۹۴دستارچه را دست تو در می‌باید
- رباعی شمارهٔ ۹۵زر در قدمت ریزم و حیفم ناید
- رباعی شمارهٔ ۹۶یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟
- رباعی شمارهٔ ۹۷یاران، خرد خوار و خجل نیست پدید
- رباعی شمارهٔ ۹۸ای ماه، ز پیوستن من عار مدار
- رباعی شمارهٔ ۹۹دشمن گرو وصل ز من برد آخر
- رباعی شمارهٔ ۱۰۰ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سر
درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای
رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.