پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۵

زر در قدمت ریزم و حیفم ناید

تر در قدمت ریزم و حیفم ناید

گر دل طلبی، خون کنم و از ره چشم

سر در قدمت ریزم و حیفم ناید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۷یاران، خرد خوار و خجل نیست پدید
  2. رباعی شمارهٔ ۹۸ای ماه، ز پیوستن من عار مدار
  3. رباعی شمارهٔ ۹۹دشمن گرو وصل ز من برد آخر
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۰ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سر
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۱دست به نگار تو مرا کشت دگر
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۲آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگر
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۳ای کرده مهندسانت از ساز سپهر
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۴چون دوستی روی تو ورزم به نیاز
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.