پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۳

چون خیل غم تو در دل ریش آید

بر سینه ز درد و غصه صد نیش آید

خونریز غمت چو مرد میدان طلبد

جز دیده کسی نیست که: تر پیش آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۵زر در قدمت ریزم و حیفم ناید
  2. رباعی شمارهٔ ۹۶یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟
  3. رباعی شمارهٔ ۹۷یاران، خرد خوار و خجل نیست پدید
  4. رباعی شمارهٔ ۹۸ای ماه، ز پیوستن من عار مدار
  5. رباعی شمارهٔ ۹۹دشمن گرو وصل ز من برد آخر
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۰ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سر
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۱دست به نگار تو مرا کشت دگر
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۲آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگر
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.