پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۴

گندم گونی که همچو کاهم بربود

نه مهر ز من خورد و نه خود مهر نمود

از غصهٔ ما به ارزنی باک نداشت

یک جو نظری به جانب ماش نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۶هر چیز که در دو کون جز روی تو بود
  2. رباعی شمارهٔ ۸۷گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بود
  3. رباعی شمارهٔ ۸۸شد در پی اوباش چو ننگیش نبود
  4. رباعی شمارهٔ ۸۹افسوس! که در عمر درازیم نبود
  5. رباعی شمارهٔ ۹۰از دست تو راضیم به آزردن خود
  6. رباعی شمارهٔ ۹۱آن خود که بود که در تو واله نشود؟
  7. رباعی شمارهٔ ۹۲جان از سر زلف دلپذیریت نرهد
  8. رباعی شمارهٔ ۹۳چون خیل غم تو در دل ریش آید
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.