پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۲

اقبال تمام پاک دینان دارند

آنان طلبند، لیک اینان دارند

خرسندی و عافیت نهانی گنجیست

وین گنج نهان گوشه نشینان دارند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۴گندم گونی که همچو کاهم بربود
  2. رباعی شمارهٔ ۸۵یارب! نه دلم بستهٔ غمهای تو بود؟
  3. رباعی شمارهٔ ۸۶هر چیز که در دو کون جز روی تو بود
  4. رباعی شمارهٔ ۸۷گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بود
  5. رباعی شمارهٔ ۸۸شد در پی اوباش چو ننگیش نبود
  6. رباعی شمارهٔ ۸۹افسوس! که در عمر درازیم نبود
  7. رباعی شمارهٔ ۹۰از دست تو راضیم به آزردن خود
  8. رباعی شمارهٔ ۹۱آن خود که بود که در تو واله نشود؟
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.