پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۴

خالت که به شیوه کار ده گیسو کرد

عیش از دل غمدیده من یکسو کرد

در زیر لبت سیاه کارانه نشست

تا آن لب ساده دل ترا سوسو کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۶در باغ شدی، سرو سر افشانی کرد
  2. رباعی شمارهٔ ۶۷بر ما ستم او چه گذرها که نکرد؟
  3. رباعی شمارهٔ ۶۸خالی که رخ تو آشکارش پرورد
  4. رباعی شمارهٔ ۶۹گل بار دگر لاف صفا خواهد زد
  5. رباعی شمارهٔ ۷۰خال زنخت تیر گناه اندازد
  6. رباعی شمارهٔ ۷۱کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟
  7. رباعی شمارهٔ ۷۲مشنو تو که: گل بی‌سر خاری باشد
  8. رباعی شمارهٔ ۷۳تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.