پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۶

در باغ شدی، سرو سر افشانی کرد

سنبل ز نسیم تو پریشانی کرد

گل روی ترا بدید، چون سجده نکرد

مردم همه گفتند: به پیشانی کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۸خالی که رخ تو آشکارش پرورد
  2. رباعی شمارهٔ ۶۹گل بار دگر لاف صفا خواهد زد
  3. رباعی شمارهٔ ۷۰خال زنخت تیر گناه اندازد
  4. رباعی شمارهٔ ۷۱کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟
  5. رباعی شمارهٔ ۷۲مشنو تو که: گل بی‌سر خاری باشد
  6. رباعی شمارهٔ ۷۳تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟
  7. رباعی شمارهٔ ۷۴زلف تو ز بالای تو مهجور نشد
  8. رباعی شمارهٔ ۷۵لب نیست که از مراغه پر خنده نشد
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.