پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۹

گل بار دگر لاف صفا خواهد زد

در عهد رخت دم از وفا خواهد زد

رویت سر برگ گل ندارد، لیکن

زلف تو بنفشه را قفا خواهد زد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۱کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟
  2. رباعی شمارهٔ ۷۲مشنو تو که: گل بی‌سر خاری باشد
  3. رباعی شمارهٔ ۷۳تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟
  4. رباعی شمارهٔ ۷۴زلف تو ز بالای تو مهجور نشد
  5. رباعی شمارهٔ ۷۵لب نیست که از مراغه پر خنده نشد
  6. رباعی شمارهٔ ۷۶صافی چو ترا دید روان می‌نالد
  7. رباعی شمارهٔ ۷۷لعلت که پر از گوهر ناسفت آمد
  8. رباعی شمارهٔ ۷۸از نوش جهان نصیب من نیش آمد
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.