پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۵

لب نیست که از مراغه پر خنده نشد

آب قرقش دید و به جان بنده نشد

از مردهٔ گور او عجب می‌دارم

کز شهر برون رفت، چرا زنده نشد؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۷لعلت که پر از گوهر ناسفت آمد
  2. رباعی شمارهٔ ۷۸از نوش جهان نصیب من نیش آمد
  3. رباعی شمارهٔ ۷۹مه روی ترا ز مهر، مه میداند
  4. رباعی شمارهٔ ۸۰صدرا، دل دشمن تو در درد بماند
  5. رباعی شمارهٔ ۸۱دلها همه از شرح جمالت مستند
  6. رباعی شمارهٔ ۸۲اقبال تمام پاک دینان دارند
  7. رباعی شمارهٔ ۸۳از مشک سیه سه خال کت بر سمنند
  8. رباعی شمارهٔ ۸۴گندم گونی که همچو کاهم بربود
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.