پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۶

صافی چو ترا دید روان می‌نالد

برسینه ز غم سنگ زنان می‌نالد

گفتی تو که: نالیدن صافی از چیست؟

جانش به لب آمدست از آن می‌نالد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۸از نوش جهان نصیب من نیش آمد
  2. رباعی شمارهٔ ۷۹مه روی ترا ز مهر، مه میداند
  3. رباعی شمارهٔ ۸۰صدرا، دل دشمن تو در درد بماند
  4. رباعی شمارهٔ ۸۱دلها همه از شرح جمالت مستند
  5. رباعی شمارهٔ ۸۲اقبال تمام پاک دینان دارند
  6. رباعی شمارهٔ ۸۳از مشک سیه سه خال کت بر سمنند
  7. رباعی شمارهٔ ۸۴گندم گونی که همچو کاهم بربود
  8. رباعی شمارهٔ ۸۵یارب! نه دلم بستهٔ غمهای تو بود؟
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.