پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۰

خال زنخت تیر گناه اندازد

رخت دل عاشقان به راه اندازد

از غیرت خالی، که بر آن نرگس تست

بیمست که خویش را به چاه اندازد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۲مشنو تو که: گل بی‌سر خاری باشد
  2. رباعی شمارهٔ ۷۳تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟
  3. رباعی شمارهٔ ۷۴زلف تو ز بالای تو مهجور نشد
  4. رباعی شمارهٔ ۷۵لب نیست که از مراغه پر خنده نشد
  5. رباعی شمارهٔ ۷۶صافی چو ترا دید روان می‌نالد
  6. رباعی شمارهٔ ۷۷لعلت که پر از گوهر ناسفت آمد
  7. رباعی شمارهٔ ۷۸از نوش جهان نصیب من نیش آمد
  8. رباعی شمارهٔ ۷۹مه روی ترا ز مهر، مه میداند
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.