پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۱

گل گفت: مهل، که باد بویم ببرد

چون خاک به هر برزن و کویم ببرد

با وصل من آن آب چو آتش مینوش

زان پیش که آتش آبرویم ببرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۳ما پرتو جوهر روانیم و خرد
  2. رباعی شمارهٔ ۶۴خالت که به شیوه کار ده گیسو کرد
  3. رباعی شمارهٔ ۶۵زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کرد
  4. رباعی شمارهٔ ۶۶در باغ شدی، سرو سر افشانی کرد
  5. رباعی شمارهٔ ۶۷بر ما ستم او چه گذرها که نکرد؟
  6. رباعی شمارهٔ ۶۸خالی که رخ تو آشکارش پرورد
  7. رباعی شمارهٔ ۶۹گل بار دگر لاف صفا خواهد زد
  8. رباعی شمارهٔ ۷۰خال زنخت تیر گناه اندازد
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.