غزلیات

فهرست اشعار

1. غزل شمارهٔ ۲۲۸۱ ای از تو خاکی تن شده تن فکرت و گفتن شده
2. غزل شمارهٔ ۲۲۸۲ ای جان و دل از عشق تو در بزم تو پا کوفته
3. غزل شمارهٔ ۲۲۸۳ ساقی فرخ رخ من جام چو گلنار بده
4. غزل شمارهٔ ۲۲۸۴ باده بده باد مده وز خودمان یاد مده
5. غزل شمارهٔ ۲۲۸۵ یا رجلا حصیده مجبنه و مبخله
6. غزل شمارهٔ ۲۲۸۶ ای تو برای آبرو آب حیات ریخته
7. غزل شمارهٔ ۲۲۸۷ آمد یار و بر کفش جام میی چو مشعله
8. غزل شمارهٔ ۲۲۸۸ شحنه عشق می‌کشد از دو جهان مصادره
9. غزل شمارهٔ ۲۲۸۹ دایم پیش خود نهی آینه را هرآینه
10. غزل شمارهٔ ۲۲۹۰ کجا شد عهد و پیمانی که کردی دوش با بنده
11. غزل شمارهٔ ۲۲۹۱ بر آنم کز دل و دیده شوم بیزار یک باره
12. غزل شمارهٔ ۲۲۹۲ به لاله دوش نسرین گفت برخیزیم مستانه
13. غزل شمارهٔ ۲۲۹۳ یکی ماهی همی‌بینم برون از دیده در دیده
14. غزل شمارهٔ ۲۲۹۴ ز بردابرد عشق او چو بشنید این دل پاره
15. غزل شمارهٔ ۲۲۹۵ سراندازان همی‌آیی نگارین جگرخواره
16. غزل شمارهٔ ۲۲۹۶ مرا گویی که چونی تو لطیف و لمتر و تازه
17. غزل شمارهٔ ۲۲۹۷ چو در دل پای بنهادی بشد از دست اندیشه
18. غزل شمارهٔ ۲۲۹۸ زهی بزم خداوندی زهی می‌های شاهانه
19. غزل شمارهٔ ۲۲۹۹ سراندازان همی‌آیی ز راه سینه در دیده
20. غزل شمارهٔ ۲۳۰۰ با زر غم و بی‌زر غم آخر غم با زر به
21. غزل شمارهٔ ۲۳۰۱ من سرخوش و تو دلخوش غم بی‌دل و بی‌سر به
22. غزل شمارهٔ ۲۳۰۲ هشیار شدم ساقی دستار به من واده
23. غزل شمارهٔ ۲۳۰۳ ناگاه درافتادم زان قصر و سراپرده
24. غزل شمارهٔ ۲۳۰۴ هر روز پری زادی از سوی سراپرده
25. غزل شمارهٔ ۲۳۰۵ کی باشد من با تو باده به گرو خورده
26. غزل شمارهٔ ۲۳۰۶ ناموس مکن پیش آ ای عاشق بیچاره
27. غزل شمارهٔ ۲۳۰۷ بربند دهان از نان کآمد شکر روزه
28. غزل شمارهٔ ۲۳۰۸ یا رب چه کس است آن مه یا رب چه کس است آن مه
29. غزل شمارهٔ ۲۳۰۹ من بی‌خود و تو، بی‌خود؛ ما را کِه بَرَد خانِه؟
30. غزل شمارهٔ ۲۳۱۰ ای غایب از این محضر از مات سلام الله
31. غزل شمارهٔ ۲۳۱۱ از انبهی ماهی دریا به نهان گشته
32. غزل شمارهٔ ۲۳۱۲ دیدم رخ ترسا را با ما چو گل اشکفته
33. غزل شمارهٔ ۲۳۱۳ ای جان تو جانم را از خویش خبر کرده
34. غزل شمارهٔ ۲۳۱۴ ای روی تو رویم را چون روی قمر کرده
35. غزل شمارهٔ ۲۳۱۵ دل دست به یک کاسه با شهره صنم کرده
36. غزل شمارهٔ ۲۳۱۶ امروز بت خندان می‌بخش کند خنده
37. غزل شمارهٔ ۲۳۱۷ ای خاک کف پایت رشک فلکی بوده
38. غزل شمارهٔ ۲۳۱۸ مستی ده و هستی ده ای غمزه خماره
39. غزل شمارهٔ ۲۳۱۹ آن یار غریب من آمد به سوی خانه
40. غزل شمارهٔ ۲۳۲۰ بی‌برگی بستان بین کآمد دی دیوانه
41. غزل شمارهٔ ۲۳۲۱ ای دل به کجایی تو آگاه هیی یا نه
42. غزل شمارهٔ ۲۳۲۲ هر روز فقیران را هم عید و هم آدینه
43. غزل شمارهٔ ۲۳۲۳ ای دل تو بگو هستم چون ماهی بر تابه
44. غزل شمارهٔ ۲۳۲۴ روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده
45. غزل شمارهٔ ۲۳۲۵ امروز من و باده و آن یار پری زاده
46. غزل شمارهٔ ۲۳۲۶ ای بر سر بازاری دستار چنان کرده
47. غزل شمارهٔ ۲۳۲۷ ای جنبش هر شاخی از لون دگر میوه
48. غزل شمارهٔ ۲۳۲۸ چون عزم سفر کردی فی لطف امان الله
49. غزل شمارهٔ ۲۳۲۹ هر موی من از عشقت بیت و غزلی گشته
50. غزل شمارهٔ ۲۳۳۰ آن عشق جگرخواره کز خون شود او فربه
51. غزل شمارهٔ ۲۳۳۱ ای دلبر بی‌صورت صورتگر ساده
52. غزل شمارهٔ ۲۳۳۲ ای آنک تو را ما ز همه کون گزیده
53. غزل شمارهٔ ۲۳۳۳ این کیست چنین مست ز خمار رسیده
54. غزل شمارهٔ ۲۳۳۴ ای طبل رحیل از طرف چرخ شنیده
55. غزل شمارهٔ ۲۳۳۵ رندان همه جمعند در این دیر مغانه
56. غزل شمارهٔ ۲۳۳۶ این نیم شبان کیست چو مهتاب رسیده
57. غزل شمارهٔ ۲۳۳۷ هلا ساقی بیا ساغر مرا ده
58. غزل شمارهٔ ۲۳۳۸ بیا دل بر دل پردرد من نه
59. غزل شمارهٔ ۲۳۳۹ ایا گم گشتگان راه و بیراه
60. غزل شمارهٔ ۲۳۴۰ چنین می‌زن دو دستک تا سحرگاه