فهرست اشعار
- بخش ۱ - به خوانندهٔ کتاب زبور می‌شود پردهٔ چشمم پر کاهی گاهی
- بخش ۲ - حصه اول ز برون در گذشتم ز درون خانه گفتم
- بخش ۳ - دعا یارب درون سینه دل با خبر بده
- بخش ۴ - عشق شور انگیز را هر جاده در کوی تو برد «عشق شور انگیز را هر جاده در کوی تو برد»
- بخش ۵ - درون سینهٔ ما سوز آرزو ز کجاست؟ درونِ سینهٔ ما سوزِ آرزو ز کجاست؟
- بخش ۶ - غزل سرای و نواهای رفته باز آور غزل سُرای و نواهای رفته باز‌آور
- بخش ۷ - ای که ز من فزوده‌ای گرمی آه و ناله را ای که ز من فزوده‌ای گرمی آه و ناله را
- بخش ۸ - از مشت غبار ما صد ناله برانگیزی از مشتِ غبار ما صد ناله برانگیزی
- بخش ۹ - من اگرچه تیره خاکم دلکیست برگ و سازم من اگرچه تیره خاکم دلکیست برگ و سازم
- بخش ۱۰ - بصدای درمندی بنوای دلپذیری بصدای درمندی بنوای دلپذیری
- بخش ۱۱ - بر سر کفر و دین فشان رحمتِ عامِ خویش را بر سر کفر و دین فشان رحمتِ عامِ خویش را
- بخش ۱۲ - نوای من از آن پر سوز و بیباک و غم انگیزست نوای من از آن پر سوز و بیباک و غم انگیزست
- بخش ۱۳ - دل دیده ئی که دارم همه لذت نظاره دل دیده ئی که دارم همه لذت نظاره
- بخش ۱۴ - گرچه شاهین خرد بر سر پروازی هست گرچه شاهین خرد بر سر پروازی هست
- بخش ۱۵ - این جهان چیست صنم خانهٔ پندار من است این جهان چیست صنم خانهٔ پندار من است
- بخش ۱۶ - فصل بهار این چنین بانگ هزار این چنین فصل بهار این چنین بانگ هزار این چنین
- بخش ۱۷ - برون کشید ز پیچاک هست و بود مرا برون کشید ز پیچاک هست و بود مرا
- بخش ۱۸ - خیز و به خاک تشنه‌ای بادهٔ زندگی فشان خیز و به خاک تشنه‌ای بادهٔ زندگی فشان
- بخش ۱۹ - تو باین گمان که شاید سر آستانه دارم تو باین گمان که شاید سر آستانه دارم
- بخش ۲۰ - نظر به راه‌نشینان سواره می‌گذرد نظر به راه‌نشینان سواره می‌گذرد
- بخش ۲۱ - بر عقل فلک پیما ترکانه شبیخون به بر عقل فلک پیما ترکانه شبیخون به
- بخش ۲۲ - یا مسلمان را مده فرمان که جان بر کف بنه یا مسلمان را مده فرمان که جان بر کف بنه
- بخش ۲۳ - عقل هم عشق است و از ذوق نگه بیگانه نیست عقل هم عشق است و از ذوق نگه بیگانه نیست
- بخش ۲۴ - سوز و گداز زندگی لذت جستجوی تو سوز و گداز زندگی لذت جستجوی تو
- بخش ۲۵ - درین محفل که کار او گذشت از باده و ساقی درین محفل که کار او گذشت از باده و ساقی
- بخش ۲۶ - ساقیا بر جگرم شعلهٔ نمناک انداز ساقیا بر جگرم شعلهٔ نمناک انداز
- بخش ۲۷ - از آن آبی که در من لاله کارد ساتگینی ده از آن آبی که در من لاله کارد ساتگینی ده
- بخش ۲۸ - ز هر نقشی که دل از دیده گیرد پاک می‌آیم ز هر نقشی که دل از دیده گیرد پاک می‌آیم
- بخش ۲۹ - دل بی قید من با نور ایمان کافری کرده دل بی قید من با نور ایمان کافری کرده
- بخش ۳۰ - ز شاعر ناله مستانه در محشر چه می‌خواهی ز شاعر ناله مستانه در محشر چه می‌خواهی
- بخش ۳۱ - نه در اندیشهٔ من کار زار کفر و ایمانی نه در اندیشهٔ من کار زار کفر و ایمانی
- بخش ۳۲ - مرغ خوش لهجه و شاهین شکاری از تست مرغ خوش لهجه و شاهین شکاری از تست
- بخش ۳۳ - خوشتر ز هزار پارسائی خوشتر ز هزار پارسائی
- بخش ۳۴ - بر جهان دل من تاختنش را نگرید بر جهان دل من تاختنش را نگرید
- بخش ۳۵ - مرا براه طلب بار در گل است هنوز مرا براه طلب بار در گل است هنوز
- بخش ۳۶ - زمستان را سرآمد روزگاران زمستان را سرآمد روزگاران
- بخش ۳۷ - هوای خانه و منزل ندارم هوای خانه و منزل ندارم
- بخش ۳۸ - از چشم ساقی مست شرابم از چشم ساقی مست شرابم
- بخش ۳۹ - شب من سحر نمودی که به طلعت آفتابی شب من سحر نمودی که به طلعت آفتابی
- بخش ۴۰ - درین میخانه ای ساقی ندارم محرمی دیگر درین میخانه ای ساقی ندارم محرمی دیگر
- بخش ۴۱ - بجهان دردمندان تو بگو چه کار داری بجهان دردمندان تو بگو چه کار داری
- بخش ۴۲ - اگر نظاره از خود رفتگی آرد حجاب اولی اگر نظاره از خود رفتگی آرد حجاب اولی
- بخش ۴۳ - نور تو وانمود سپید و سیاه را نور تو وانمود سپید و سیاه را
- بخش ۴۴ - بده آندل که مستی های او از بادهٔ خویش است بده آندل که مستی های او از بادهٔ خویش است
- بخش ۴۵ - کف خاکی برگ و سازم برهی فشانم او را کف خاکی برگ و سازم برهی فشانم او را
- بخش ۴۶ - این دل که مرا دادی لبریز یقین بادا این دل که مرا دادی لبریز یقین بادا
- بخش ۴۷ - رمز عشق تو به ارباب هوس نتوان گفت رمز عشق تو به ارباب هوس نتوان گفت
- بخش ۴۸ - یاد ایامی که خوردم باده ها با چنگ و نی یاد ایامی که خوردم باده ها با چنگ و نی
- بخش ۴۹ - انجم بگریبان ریخت این دیدهٔ تر ما را انجم بگریبان ریخت این دیدهٔ تر ما را
- بخش ۵۰ - خاور که آسمان بکمند خیال اوست خاور که آسمان بکمند خیال اوست
- بخش ۵۱ - فرصت کشمکش مده این دل بی قرار را فرصت کشمکش مده این دل بی قرار را
- بخش ۵۲ - جانم در آویخت با روزگاران جانم در آویخت با روزگاران
- بخش ۵۳ - به تسلئی که دادی نگذاشت کار خود را به تسلئی که دادی نگذاشت کار خود را
- بخش ۵۴ - بحرفی می توان گفتن تمنای جهانی را بحرفی می توان گفتن تمنای جهانی را
- بخش ۵۵ - چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را چند بروی خودکشی پردهٔ صبح و شام را
- بخش ۵۶ - نفس شمار به پیچاک روزگار خودیم نفس شمار به پیچاک روزگار خودیم
- بخش ۵۷ - به فغان نه لب گشودم که فغان اثر ندارد به فغان نه لب گشودم که فغان اثر ندارد
- بخش ۵۸ - ما که افتنده‌تر از پرتو ماه آمده‌ایم ما که افتنده‌تر از پرتو ماه آمده‌ایم
- بخش ۵۹ - ای خدای مهر و مه خاک پریشانی نگر ای خدای مهر و مه خاک پریشانی نگر
- بخش ۶۰ - «شاخ نهال سدره‌ای خار و خس چمن مشو» «شاخ نهال سدره‌ای خار و خس چمن مشو»
متن اشعار به نقل از گنجور.