فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۱ صف مژگان تو بشکست چنان دل‌ها را
- غزل شمارهٔ ۲ تا اختیار کردم سر منزل رضا را
- غزل شمارهٔ ۳ به جان تا شوق جانان است ما را
- غزل شمارهٔ ۴ در خلوتی که ره نیست پیغمبر صبا را
- غزل شمارهٔ ۵ نگارم گر به چین با طرهٔ پرچین شود پیدا
- غزل شمارهٔ ۶ مکن حجاب وجودت لباس دیبا را
- غزل شمارهٔ ۷ زره ز زلف گره گیر بر تن است تو را
- غزل شمارهٔ ۸ گر باغبان نظر به گلستان کند تو را
- غزل شمارهٔ ۹ کی رفته‌ای ز دل که تمنا کنم تو را
- غزل شمارهٔ ۱۰ گر در شمار آرم شبی نام شهیدان تو را
- غزل شمارهٔ ۱۱ من که مشتاقم به جان برگشته مژگان تو را
- غزل شمارهٔ ۱۲ دوش به خواب دیده‌ام روی ندیدهٔ تو را
- غزل شمارهٔ ۱۳ نازم خدنگ غمزهٔ آن دل‌پذیر را
- غزل شمارهٔ ۱۴ میفشان جعد عنبر فام خود را
- غزل شمارهٔ ۱۵ اگر مردان نمی بردند امتحانش را
- غزل شمارهٔ ۱۶ چنین که برده شراب لبت ز دست مرا
- غزل شمارهٔ ۱۷ باعث مردن بلای عشق جانان شد مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸ طالب جانان به جان خریده الم را
- غزل شمارهٔ ۱۹ تا در پی دهانش بگذاشتم قدم را
- غزل شمارهٔ ۲۰ گرفت خط رخ زیبای گل عذار مرا
- غزل شمارهٔ ۲۱ شد وقت مرگ نوش لبی هم‌نشین مرا
- غزل شمارهٔ ۲۲ وقت مردن پا نهاد آن شمع بالین مرا
- غزل شمارهٔ ۲۳ ساقیا کمتر می امشب از کرم دادی مرا
- غزل شمارهٔ ۲۴ گر به تیغت می‌زند گردن بنه تسلیم را
- غزل شمارهٔ ۲۵ جان به لب آمد و بوسید لب جانان را
- غزل شمارهٔ ۲۶ ترک چشم تو بیاراست صف مژگان را
- غزل شمارهٔ ۲۷ تا لعل تو باده داده یاران را
- غزل شمارهٔ ۲۸ به یک پیمانه با ساقی چنان بستیم پیمان را
- غزل شمارهٔ ۲۹ دادیم به یک جلوهٔ رویت دل و دین را
- غزل شمارهٔ ۳۰ در قمار عشق آخر، باختم دل و دین را
- غزل شمارهٔ ۳۱ بوسه آخر نزدم آن دهن نوشین را
- غزل شمارهٔ ۳۲ من گرفته‌ام بر کف نقد جان شیرین را
- غزل شمارهٔ ۳۳ چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را
- غزل شمارهٔ ۳۴ جستیم راه میکده و خانقاه را
- غزل شمارهٔ ۳۵ غرق مهر شاه دیدم آفتاب و ماه را
- غزل شمارهٔ ۳۶ هر جا کشند صورت زیبای شاه را
- غزل شمارهٔ ۳۷ دی به رهش فکنده‌ام طفل سرشک دیده را
- غزل شمارهٔ ۳۸ آن که نهاده در دلم حسرت یک نظاره را
- غزل شمارهٔ ۳۹ آشنا خواهی گر ای دل با خود آن بیگانه را
- غزل شمارهٔ ۴۰ کاش آن صنم آماده شدی جلوه‌گری را
- غزل شمارهٔ ۴۱ نه دست آن که بگیریم زلف ماهی را
- غزل شمارهٔ ۴۲ هر چه کردم به ره عشق وفا بود، وفا
- غزل شمارهٔ ۴۳ تا به مستی نرسد بر لب ساقی لب ما
- غزل شمارهٔ ۴۴ آمد به جلوه شاهد بالا بلند ما
- غزل شمارهٔ ۴۵ چون خاک می‌شود به رهت جان پاک ما
- غزل شمارهٔ ۴۶ خطت دمید از اثر دود آه ما
- غزل شمارهٔ ۴۷ چشم بیمار تو شد باعث بیماری ما
- غزل شمارهٔ ۴۸ ای زلف تو بر هم زن فرزانگی ما
- غزل شمارهٔ ۴۹ ای کاش جان بخواهد معشوق جانی ما
- غزل شمارهٔ ۵۰ یار بی پرده کمر بست به رسوایی ما
- غزل شمارهٔ ۵۱ اولم رام نمودی به دل آرامی‌ها
- غزل شمارهٔ ۵۲ پایه عمر گران‌مایه بر آب است برآب
- غزل شمارهٔ ۵۳ اندوه تو شد وارد کاشانه‌ام امشب
- غزل شمارهٔ ۵۴ دوش در آغوشم آمد آن مه نخشب
- غزل شمارهٔ ۵۵ از جلوهٔ حسنت که بری از همه عیب است
- غزل شمارهٔ ۵۶ عمری که صرف عشق نگردد بطالت است
- غزل شمارهٔ ۵۷ هر گه آن خسرو زرین کمر از جا برخاست
- غزل شمارهٔ ۵۸ تا طرف نقاب از رخ رخشان تو برخاست
- غزل شمارهٔ ۵۹ بنشست و ز رخ پرده برانداخته برخاست
- غزل شمارهٔ ۶۰ دی در میان مستی خنجر کشیده برخاست
متن اشعار به نقل از گنجور.