فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۴۸۱ گفتی که وقت سحر سویت کنم گذری
- غزل شمارهٔ ۴۸۲ تو پری چهره اگر دست به آیینه بری
- غزل شمارهٔ ۴۸۳ خوشا شبی که به آرامگاه من باشی
- غزل شمارهٔ ۴۸۴ زندگی بی او ندارد حاصلی
- غزل شمارهٔ ۴۸۵ این سر که به تن دارم مست می ناب اولی
- غزل شمارهٔ ۴۸۶ ساقی انجمن شد، شوخ شکر کلامی
- غزل شمارهٔ ۴۸۷ وه که گر یک شب پس از عمری به خوابت دیدمی
- غزل شمارهٔ ۴۸۸ ای زلف خم به خم که زدی راه عالمی
- غزل شمارهٔ ۴۸۹ چنین نگار ندیدم به هیچ ایوانی
- غزل شمارهٔ ۴۹۰ لب شیرین تو را دادند تا شکر بیفشانی
- غزل شمارهٔ ۴۹۱ دوشینه خود شنیدم یک نکته از دهانی
- غزل شمارهٔ ۴۹۲ سر راهش افتادم از ناتوانی
- غزل شمارهٔ ۴۹۳ من و عشق تو اگر کفر و اگر ایمانی
- غزل شمارهٔ ۴۹۴ گرچه آن زلف سیه را تو نمی‌لرزانی
- غزل شمارهٔ ۴۹۵ عشق و کمین گشادنی، ما و ز جان بریدنی
- غزل شمارهٔ ۴۹۶ بس که فرخ رخ و شکر لب و شیرین دهنی
- غزل شمارهٔ ۴۹۷ خوش آن که حلقه‌های سر زلف واکنی
- غزل شمارهٔ ۴۹۸ در شهر اگر تو شاهد شیرین گذر کنی
- غزل شمارهٔ ۴۹۹ گر جلوه‌گر به عرصهٔ محشر گذر کنی
- غزل شمارهٔ ۵۰۰ چون به رخ چین سر زلف چلیپا فکنی
- غزل شمارهٔ ۵۰۱ گر تو زان تنگ شکر خنده مکرر نکنی
- غزل شمارهٔ ۵۰۲ جنس گران بهای خود ارزان نمی‌کنی
- غزل شمارهٔ ۵۰۳ گر چشم سیاهش را از چشم صفا بینی
- غزل شمارهٔ ۵۰۴ به شکر خنده دل بردی ز هر زیبا نگارینی
- غزل شمارهٔ ۵۰۵ اولین گام ار سمند عقل را پی می‌کنی
- غزل شمارهٔ ۵۰۶ ز وصل و هجر خود آسایش و عذاب منی
- غزل شمارهٔ ۵۰۷ مو به مو دام فریب دل دانای منی
- غزل شمارهٔ ۵۰۸ دلم که بسته تعلق به زلف پرچینی
- غزل شمارهٔ ۵۰۹ گل به جوش آمد و مرغان به خروش از همه سوی
- غزل شمارهٔ ۵۱۰ تا سراسیمهٔ آن طرهٔ پیچان نشوی
- غزل شمارهٔ ۵۱۱ گر به دنبال دل آن زلف رود هیچ مگوی
- غزل شمارهٔ ۵۱۲ کنون که صاحب مژگان شوخ و چشم سیاهی
- غزل شمارهٔ ۵۱۳ ای سر زلف تو سر رشتهٔ هر سودایی
- غزل شمارهٔ ۵۱۴ دوش مستانه چه خوش گفت قدح پیمایی
- غزل شمارهٔ ۵۱۵ خرم آن عاشق که آشوب دل و دینش تویی
- غزل شمارهٔ ۵۱۶ چون نرقصد جانم از شادی که جانانم تویی
متن اشعار به نقل از گنجور.