فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ ای دل اگرت بوصل دلدار هواست
- شمارهٔ ۶۲ تا دل بهوا جویی مهرت برخاست
- شمارهٔ ۶۳ در چاه ز نخدانت دل ما بنواست
- شمارهٔ ۶۴ چون ساغر می راز نهانم پیداست
- شمارهٔ ۶۵ اقطاع طرب در نظر ساغر ماست
- شمارهٔ ۶۶ از هر چه بدو میل دل غافل ماست
- شمارهٔ ۶۷ زلف سیهت که آشیان دل ماست
- شمارهٔ ۶۸ ای هست وزنیست برتر اندیشۀ ماست
- شمارهٔ ۶۹ آتش که بطبع جان کداز آمده است
- شمارهٔ ۷۰ امروز مرا ز چشم بارندگی است
- شمارهٔ ۷۱ هر لحظه دل اندر هوسی نتوان بست
- شمارهٔ ۷۲ رنگ رخ زر ز سکّۀ دولت تست
- شمارهٔ ۷۳ زلف تو که در سیه گری چا کرتست
- شمارهٔ ۷۴ چشم تو که بیماری او ننهفتست
- شمارهٔ ۷۵ از روی تو زلف پاره یی بگرفتست
- شمارهٔ ۷۶ ای آنکه زمانه کمترین بندۀ تست
- شمارهٔ ۷۷ - فاجابه خورشید غلام رای رخشندهٔ تست
- شمارهٔ ۷۸ خون خوارۀ مهربان غمزه تست
- شمارهٔ ۷۹ چون تیغ زند اجل سپرها هیچست
- شمارهٔ ۸۰ اشکم که ز خون این دل ناشادست
- شمارهٔ ۸۱ آتش که همه دلی ازو ناشادست
- شمارهٔ ۸۲ گر مهرۀ ما از تو جدا افتادست
- شمارهٔ ۸۳ آن غنچۀ گل نگر چه چست افتادست
- شمارهٔ ۸۴ در پای تو دل گرچه زبون افتادست
- شمارهٔ ۸۵ هر کجا که ز مهرت نظری افتادست
- شمارهٔ ۸۶ گر افتدم آن ماه شبی مست بدست
- شمارهٔ ۸۷ عشق تو ز لطفها که با ما کردست
- شمارهٔ ۸۸ اشکم که ز خون چو دردی شیره شدست
- شمارهٔ ۸۹ هر کجا که دلی هست ز غم فرسودست
- شمارهٔ ۹۰ در عمر مرا با تو شبی خوش بودست
- شمارهٔ ۹۱ گر لاله بهجران تو خوشدل بودست
- شمارهٔ ۹۲ از حلقۀ گوش تو دلم را خبرست
- شمارهٔ ۹۳ در بند جهان کسی که او بیشترست
- شمارهٔ ۹۴ تا تنگ دلم جای تو خوش پسرست
- شمارهٔ ۹۵ تا تنگ دلم جای چو تو خوش پسرست
- شمارهٔ ۹۶ تیغ تو که همچو مرگ مردم خوارست
- شمارهٔ ۹۷ گفتم که مرا بر تو ببوسی نازست
- شمارهٔ ۹۸ اندیشۀ تو چو در دل ما بنشست
- شمارهٔ ۹۹ این اشک که مونس من غمناکست
- شمارهٔ ۱۰۰ زلف که هزار عهد محکم بشکست
- شمارهٔ ۱۰۱ دی گفت مرا اسب در آنت چه شکست
- شمارهٔ ۱۰۲ بی مرگی اگر چه آشنایی مرگ است
- شمارهٔ ۱۰۳ از عشق دهانت دل مسکین تنگست
- شمارهٔ ۱۰۴ هر چند که روی لاله بس دلگسلست
- شمارهٔ ۱۰۵ غمهای فراخ من نه در خورد دلست
- شمارهٔ ۱۰۶ بی روی تو شادی همه در درد دلست
- شمارهٔ ۱۰۷ در حضرت عشق هر که او مقبولست
- شمارهٔ ۱۰۸ دلدار مرا ز هر چه خوشتر چشمست
- شمارهٔ ۱۰۹ شمعم من اگر چه ز آتشم رنج تنست
- شمارهٔ ۱۱۰ تیغ تو که لب تا لب او دندانست
- شمارهٔ ۱۱۱ از بس که رخ لاله خوش و خندانست
- شمارهٔ ۱۱۲ وقتی که درو راحت درویشانست
- شمارهٔ ۱۱۳ آن بت که سوی دهانش رهبر سخنست
- شمارهٔ ۱۱۴ شیرین دهنت که تنگنای سخنست
- شمارهٔ ۱۱۵ شادیّ زمانه عاشق طبع منست
- شمارهٔ ۱۱۶ درد تو دوای دل وارون منست
- شمارهٔ ۱۱۷ این خشک گیا که زرد چون روی منست
- شمارهٔ ۱۱۸ گر شرح دهم که بی تو کارم چونست
- شمارهٔ ۱۱۹ - و قال ایضاً فی حالة قتله دل خون شد و شرط جان گدازی اینست
- شمارهٔ ۱۲۰ گازر بچه را سپید کاری آهوست
متن اشعار به نقل از گنجور.