پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۷ - فاجابه

خورشید غلام رای رخشندهٔ تست

هر کوست خداوند هنر بندهٔ تست

جویای کمالند بجان اهل هنر

و آنگاه بجان کمال جویندهٔ تست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹چون تیغ زند اجل سپرها هیچست
  2. شمارهٔ ۸۰اشکم که ز خون این دل ناشادست
  3. شمارهٔ ۸۱آتش که همه دلی ازو ناشادست
  4. شمارهٔ ۸۲گر مهرۀ ما از تو جدا افتادست
  5. شمارهٔ ۸۳آن غنچۀ گل نگر چه چست افتادست
  6. شمارهٔ ۸۴در پای تو دل گرچه زبون افتادست
  7. شمارهٔ ۸۵هر کجا که ز مهرت نظری افتادست
  8. شمارهٔ ۸۶گر افتدم آن ماه شبی مست بدست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.