پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۹۵

تا تنگ دلم جای چو تو خوش پسرست

الحق ز خوشی دلم چو تنگ شکرست

جانا چو شکر ز تنگت از ناگزرست

در دست من آی کز دلم تنگ ترست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۷گفتم که مرا بر تو ببوسی نازست
  2. شمارهٔ ۹۸اندیشۀ تو چو در دل ما بنشست
  3. شمارهٔ ۹۹این اشک که مونس من غمناکست
  4. شمارهٔ ۱۰۰زلف که هزار عهد محکم بشکست
  5. شمارهٔ ۱۰۱دی گفت مرا اسب در آنت چه شکست
  6. شمارهٔ ۱۰۲بی مرگی اگر چه آشنایی مرگ است
  7. شمارهٔ ۱۰۳از عشق دهانت دل مسکین تنگست
  8. شمارهٔ ۱۰۴هر چند که روی لاله بس دلگسلست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.