پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۲

بی مرگی اگر چه آشنایی مرگ است

از دست مده که آن نوای مرگ است

چندین نکنی کوشش اگر بشناسی

کآسایش زندگی بلای مرگ‌ است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۴هر چند که روی لاله بس دلگسلست
  2. شمارهٔ ۱۰۵غمهای فراخ من نه در خورد دلست
  3. شمارهٔ ۱۰۶بی روی تو شادی همه در درد دلست
  4. شمارهٔ ۱۰۷در حضرت عشق هر که او مقبولست
  5. شمارهٔ ۱۰۸دلدار مرا ز هر چه خوشتر چشمست
  6. شمارهٔ ۱۰۹شمعم من اگر چه ز آتشم رنج تنست
  7. شمارهٔ ۱۱۰تیغ تو که لب تا لب او دندانست
  8. شمارهٔ ۱۱۱از بس که رخ لاله خوش و خندانست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.