پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۳

از عشق دهانت دل مسکین تنگست

گفتند فراخست و دلم زین تنگست

هر چند که در جهان فراخست دهان

باری دهن فراخ شیرین تنگست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۵غمهای فراخ من نه در خورد دلست
  2. شمارهٔ ۱۰۶بی روی تو شادی همه در درد دلست
  3. شمارهٔ ۱۰۷در حضرت عشق هر که او مقبولست
  4. شمارهٔ ۱۰۸دلدار مرا ز هر چه خوشتر چشمست
  5. شمارهٔ ۱۰۹شمعم من اگر چه ز آتشم رنج تنست
  6. شمارهٔ ۱۱۰تیغ تو که لب تا لب او دندانست
  7. شمارهٔ ۱۱۱از بس که رخ لاله خوش و خندانست
  8. شمارهٔ ۱۱۲وقتی که درو راحت درویشانست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.