پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۹۳

در بند جهان کسی که او بیشترست

چون زلف تو آشفته و آسیمه سرست

چون چشم تو آن خوشست در عالم، کو

مستست چنان که از جهان بی خبرست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۵تا تنگ دلم جای چو تو خوش پسرست
  2. شمارهٔ ۹۶تیغ تو که همچو مرگ مردم خوارست
  3. شمارهٔ ۹۷گفتم که مرا بر تو ببوسی نازست
  4. شمارهٔ ۹۸اندیشۀ تو چو در دل ما بنشست
  5. شمارهٔ ۹۹این اشک که مونس من غمناکست
  6. شمارهٔ ۱۰۰زلف که هزار عهد محکم بشکست
  7. شمارهٔ ۱۰۱دی گفت مرا اسب در آنت چه شکست
  8. شمارهٔ ۱۰۲بی مرگی اگر چه آشنایی مرگ است
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.