پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۹۲

از حلقۀ گوش تو دلم را خبرست

کین تندی طبعت همه از بهر زرست

از گوش تو خود قیاس می باید کرد

کانجا که زرست پاره یی نرم ترست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۴تا تنگ دلم جای تو خوش پسرست
  2. شمارهٔ ۹۵تا تنگ دلم جای چو تو خوش پسرست
  3. شمارهٔ ۹۶تیغ تو که همچو مرگ مردم خوارست
  4. شمارهٔ ۹۷گفتم که مرا بر تو ببوسی نازست
  5. شمارهٔ ۹۸اندیشۀ تو چو در دل ما بنشست
  6. شمارهٔ ۹۹این اشک که مونس من غمناکست
  7. شمارهٔ ۱۰۰زلف که هزار عهد محکم بشکست
  8. شمارهٔ ۱۰۱دی گفت مرا اسب در آنت چه شکست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.