پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۳

زلف تو که در سیه گری چا کرتست

گویی که ز مشک افسری بر سر تست

سر بر زانو چرا نها دست چو من؟

آخر نه بناز روز و شب در بر تست؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۵از روی تو زلف پاره یی بگرفتست
  2. شمارهٔ ۷۶ای آنکه زمانه کمترین بندۀ تست
  3. شمارهٔ ۷۷ - فاجابهخورشید غلام رای رخشندهٔ تست
  4. شمارهٔ ۷۸خون خوارۀ مهربان غمزه تست
  5. شمارهٔ ۷۹چون تیغ زند اجل سپرها هیچست
  6. شمارهٔ ۸۰اشکم که ز خون این دل ناشادست
  7. شمارهٔ ۸۱آتش که همه دلی ازو ناشادست
  8. شمارهٔ ۸۲گر مهرۀ ما از تو جدا افتادست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.