پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۴

چشم تو که بیماری او ننهفتست

در خیره کشی طاق فلک را جفتست

معذور بود زلف تو گرآشفتست

زیرا که دو بیمار عزیزش خفتست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۶ای آنکه زمانه کمترین بندۀ تست
  2. شمارهٔ ۷۷ - فاجابهخورشید غلام رای رخشندهٔ تست
  3. شمارهٔ ۷۸خون خوارۀ مهربان غمزه تست
  4. شمارهٔ ۷۹چون تیغ زند اجل سپرها هیچست
  5. شمارهٔ ۸۰اشکم که ز خون این دل ناشادست
  6. شمارهٔ ۸۱آتش که همه دلی ازو ناشادست
  7. شمارهٔ ۸۲گر مهرۀ ما از تو جدا افتادست
  8. شمارهٔ ۸۳آن غنچۀ گل نگر چه چست افتادست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.