پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۱

ای دل اگرت بوصل دلدار هواست

مرگ خود و زندگیت ازو باید خواست

پروانه بوصل دست درگردن شمع

آنگاه آورد کز سر خود برخاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۳در چاه ز نخدانت دل ما بنواست
  2. شمارهٔ ۶۴چون ساغر می راز نهانم پیداست
  3. شمارهٔ ۶۵اقطاع طرب در نظر ساغر ماست
  4. شمارهٔ ۶۶از هر چه بدو میل دل غافل ماست
  5. شمارهٔ ۶۷زلف سیهت که آشیان دل ماست
  6. شمارهٔ ۶۸ای هست وزنیست برتر اندیشۀ ماست
  7. شمارهٔ ۶۹آتش که بطبع جان کداز آمده است
  8. شمارهٔ ۷۰امروز مرا ز چشم بارندگی است
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.