پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۷

زلف سیهت که آشیان دل ماست

شوریده و آشفته بسان دل ماست

اورا پس از این ، گرچه زیان دل ماست

بر باد مده خان و مان دل ماست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۹آتش که بطبع جان کداز آمده است
  2. شمارهٔ ۷۰امروز مرا ز چشم بارندگی است
  3. شمارهٔ ۷۱هر لحظه دل اندر هوسی نتوان بست
  4. شمارهٔ ۷۲رنگ رخ زر ز سکّۀ دولت تست
  5. شمارهٔ ۷۳زلف تو که در سیه گری چا کرتست
  6. شمارهٔ ۷۴چشم تو که بیماری او ننهفتست
  7. شمارهٔ ۷۵از روی تو زلف پاره یی بگرفتست
  8. شمارهٔ ۷۶ای آنکه زمانه کمترین بندۀ تست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.