پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۰

یک روز شبی چو شمع برخواهم خاست

ورنیز زبانم ز کسان باید خواست

تا با تو کنم روشن و برگویم راست

چون آتش و آب سرگذشتی که مراست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۲تا دل بهوا جویی مهرت برخاست
  2. شمارهٔ ۶۳در چاه ز نخدانت دل ما بنواست
  3. شمارهٔ ۶۴چون ساغر می راز نهانم پیداست
  4. شمارهٔ ۶۵اقطاع طرب در نظر ساغر ماست
  5. شمارهٔ ۶۶از هر چه بدو میل دل غافل ماست
  6. شمارهٔ ۶۷زلف سیهت که آشیان دل ماست
  7. شمارهٔ ۶۸ای هست وزنیست برتر اندیشۀ ماست
  8. شمارهٔ ۶۹آتش که بطبع جان کداز آمده است
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.