شمارهٔ ۱۲۰

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۲۲می ده که دل ریش مرا مرهم اوست
2. شمارهٔ ۱۲۳بی عیش و طرب دمی چو برنارد دوست
3. شمارهٔ ۱۲۴برخاک درت بخت مرا بخوابگهست
4. شمارهٔ ۱۲۵بشنو سخن باد که چون دلخواهست
5. شمارهٔ ۱۲۶از چرخ کهن محنت و دردم تازه ست
6. شمارهٔ ۱۲۷گفتند دل تو از خرد بیگانه ست
7. شمارهٔ ۱۲۸گفتم: ز تو خوبتر درین شهر بسیست
8. شمارهٔ ۱۲۹دی گفت ندیدمت درین روزی بیست