پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۵

بشنو سخن باد که چون دلخواهست

بنشین که نه وقت آتش و خر گاهست

این باد بدین خوشی ندانم زکجاست

یا محمل گل رسید یا در راهست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۷گفتند دل تو از خرد بیگانه ست
  2. شمارهٔ ۱۲۸گفتم: ز تو خوبتر درین شهر بسیست
  3. شمارهٔ ۱۲۹دی گفت ندیدمت درین روزی بیست
  4. شمارهٔ ۱۳۰گرچه دل من چو شمع آتش خایست
  5. شمارهٔ ۱۳۱در خدمت تو گر تن من برپایست
  6. شمارهٔ ۱۳۲بس که بشب مرا خروش و زاریست
  7. شمارهٔ ۱۳۳تا ظن نبری که در نکوئیت شکیست
  8. شمارهٔ ۱۳۴شاها ز غمت زمانه چون دلتنگیست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.