فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ هر چشمه به بحر همعنان ست اینجا
- شمارهٔ ۲ یارب سودی به روزگاران ما را
- شمارهٔ ۳ گر دل ز شرر زدوده باشم خود را
- شمارهٔ ۴ ای دوست به سوی این فرومانده بیا
- شمارهٔ ۵ بر دل ز دو دیده فتح بابست این خواب
- شمارهٔ ۶ بینایی چشم مهر و ماهست این خواب
- شمارهٔ ۷ یک روز به ترک یاوه گویی غالب
- شمارهٔ ۸ غالب چو ز ناسازی فرجام نصیب
- شمارهٔ ۹ در عالم بی زری که تلخ ست حیات
- شمارهٔ ۱۰ خوشتر بود آب سوهن از قند و نبات
- شمارهٔ ۱۱ ای آن که به دهر نام تو شاهرخ است
- شمارهٔ ۱۲ غالب روش مردم آزاد جداست
- شمارهٔ ۱۳ کس را نبود رخی بدین سان که تراست
- شمارهٔ ۱۴ در خورد تبر بود درختی که مراست
- شمارهٔ ۱۵ هستم ز می امید سرمست و بس است
- شمارهٔ ۱۶ زان دوست که جان قالب مهر و وفاست
- شمارهٔ ۱۷ هر کس ز حقیقت خبری داشته است
- شمارهٔ ۱۸ آن را که عطیه ازل در نظرست
- شمارهٔ ۱۹ خوابی که فروغ دین ازو جلوه گرست
- شمارهٔ ۲۰ آن را که ز دست بی زری پامال ست
- شمارهٔ ۲۱ هر چند زمانه مجمع جهال ست
- شمارهٔ ۲۲ ای آن که ترا سعی به درمان من ست
- شمارهٔ ۲۳ بسمل که سخن طراز مهرآیین ست
- شمارهٔ ۲۴ دانیم که آیین شکایت نه نکوست
- شمارهٔ ۲۵ دستم به کلید مخزنی می بایست
- شمارهٔ ۲۶ غالب به سخن گرچه کست همسر نیست
- شمارهٔ ۲۷ آن خسته که در نظر به جز یارش نیست
- شمارهٔ ۲۸ اوراق زمانه درنوشتیم و گذشت
- شمارهٔ ۲۹ تا موکب شهریار زین راه گذشت
- شمارهٔ ۳۰ غالب غم روزگار ناکامم کشت
- شمارهٔ ۳۱ ای کرده به آرایش گفتار بسیچ
- شمارهٔ ۳۲ گردیدن زاهدان به جنت گستاخ
- شمارهٔ ۳۳ سر تا سر دهر عشرتستان تو باد
- شمارهٔ ۳۴ غالب هر پرده ای نوایی دارد
- شمارهٔ ۳۵ بادست غم آن باد که حاصل ببرد
- شمارهٔ ۳۶ این نامه که راحت دل ریش آورد
- شمارهٔ ۳۷ وقت ست که آسمان موجه نازد
- شمارهٔ ۳۸ گیرم که ز دهر رسم غم برخیزد
- شمارهٔ ۳۹ گر گرد ز گنج گهری برخیزد
- شمارهٔ ۴۰ ای آن که هما اسیر دامت باشد
- شمارهٔ ۴۱ غالب غم روزگار و بارش نکشد
- شمارهٔ ۴۲ روی تو به آفتاب تابان ماند
- شمارهٔ ۴۳ امروز شراره ای به داغم زده اند
- شمارهٔ ۴۴ آن کز اثر طمع نشانش آرند
- شمارهٔ ۴۵ چرگر که ز زخمه زخم بر چنگ زند
- شمارهٔ ۴۶ یارب نفس شراره خیزم بخشند
- شمارهٔ ۴۷ قانع نیم ار بهشت نیزم بخشند
- شمارهٔ ۴۸ او راست اگر هزار چیزم بخشند
- شمارهٔ ۴۹ این خواب که روشناس روزش گویند
- شمارهٔ ۵۰ امروز که روز عید نوروز بود
- شمارهٔ ۵۱ آن مرد که زن گرفت دانا نبود
- شمارهٔ ۵۲ زانجا که دلم به وهم در بند نبود
- شمارهٔ ۵۳ منصور غمش ز نکته چینان چه بود؟
- شمارهٔ ۵۴ هر چند خرد ز تاب می پست شود
- شمارهٔ ۵۵ باید که جهانی دگر ایجاد شود
- شمارهٔ ۵۶ باید که دلت ز غصه در هم نشود
- شمارهٔ ۵۷ زین رنگ که در گلشن احباب دمید
- شمارهٔ ۵۸ خواندیم سخنهای محبت بسیار
- شمارهٔ ۵۹ بازی خور روزگار بودم همه عمر
- شمارهٔ ۶۰ شرطست که روی دل خراشم همه عمر
متن اشعار به نقل از گنجور.