پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۴۹

این خواب که روشناس روزش گویند

چون صبح مراد دلفروزش گویند

زان رو که به روز دیده خسرو چه عجب

گر خسرو ملک نیمروزش گویند؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱آن مرد که زن گرفت دانا نبود
  2. شمارهٔ ۵۲زانجا که دلم به وهم در بند نبود
  3. شمارهٔ ۵۳منصور غمش ز نکته چینان چه بود؟
  4. شمارهٔ ۵۴هر چند خرد ز تاب می پست شود
  5. شمارهٔ ۵۵باید که جهانی دگر ایجاد شود
  6. شمارهٔ ۵۶باید که دلت ز غصه در هم نشود
  7. شمارهٔ ۵۷زین رنگ که در گلشن احباب دمید
  8. شمارهٔ ۵۸خواندیم سخنهای محبت بسیار
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.