پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۵۶

باید که دلت ز غصه در هم نشود

از رفتن زر دستخوش غم نشود

این سیم و زرست خواجه این سیم و زرست

غم نیست که هر چند خوری کم نشود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۸خواندیم سخنهای محبت بسیار
  2. شمارهٔ ۵۹بازی خور روزگار بودم همه عمر
  3. شمارهٔ ۶۰شرطست که روی دل خراشم همه عمر
  4. شمارهٔ ۶۱آنم که به پیمانه من ساقی دهر
  5. شمارهٔ ۶۲دی دوست به بزم باده ام خواند به ناز
  6. شمارهٔ ۶۳خوابی که بود نشان بخت فیروز
  7. شمارهٔ ۶۴ای روی تو همچو مهر گیتی افروز
  8. شمارهٔ ۶۵چون درد ته پیاله باقی ست هنوز
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.