غالب دهلوی
شمارهٔ ۶۲
دی دوست به بزم باده ام خواند به ناز
وانگه ورق مهر بگرداند به ناز
چشم من و عارضی که افروخت به می
دست من و دامنی که افشاند به ناز
غالب دهلوی
دی دوست به بزم باده ام خواند به ناز
وانگه ورق مهر بگرداند به ناز
چشم من و عارضی که افروخت به می
دست من و دامنی که افشاند به ناز
دربارهی غالب دهلویمیرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسیگوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبهقاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبانزادگان و کشاورزان سمرقند و ترکزبان بودهاند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشتههای خود از واژههای...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.