پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۶۲

دی دوست به بزم باده ام خواند به ناز

وانگه ورق مهر بگرداند به ناز

چشم من و عارضی که افروخت به می

دست من و دامنی که افشاند به ناز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۴ای روی تو همچو مهر گیتی افروز
  2. شمارهٔ ۶۵چون درد ته پیاله باقی ست هنوز
  3. شمارهٔ ۶۶ای داده به باد عمر در لهو و فسوس
  4. شمارهٔ ۶۷ای آن که دهی مایه کم و خواهش بیش
  5. شمارهٔ ۶۸زین موی که بر میان تست ای بدکیش
  6. شمارهٔ ۶۹در بزم نشاط خستگان را چه نشاط
  7. شمارهٔ ۷۰در باغ مراد ما ز بیداد تگرگ
  8. شمارهٔ ۷۱داری چه هراس جان ستانی از مرگ؟
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.