پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۵۹

بازی خور روزگار بودم همه عمر

از بخت امیدوار بودم همه عمر

بی مایه به فکر سود ماندم همه جا

بی وعده در انتظار بودم همه عمر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۱آنم که به پیمانه من ساقی دهر
  2. شمارهٔ ۶۲دی دوست به بزم باده ام خواند به ناز
  3. شمارهٔ ۶۳خوابی که بود نشان بخت فیروز
  4. شمارهٔ ۶۴ای روی تو همچو مهر گیتی افروز
  5. شمارهٔ ۶۵چون درد ته پیاله باقی ست هنوز
  6. شمارهٔ ۶۶ای داده به باد عمر در لهو و فسوس
  7. شمارهٔ ۶۷ای آن که دهی مایه کم و خواهش بیش
  8. شمارهٔ ۶۸زین موی که بر میان تست ای بدکیش
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.