پرش به محتوای اصلی
غالب دهلوی غالب دهلوی

رباعیات

شمارهٔ ۵۲

زانجا که دلم به وهم در بند نبود

با هیچ علاقه سخت پیوند نبود

مقصود من از کعبه و آهنگ سفر

جز ترک دیار و زن و فرزند نبود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴هر چند خرد ز تاب می پست شود
  2. شمارهٔ ۵۵باید که جهانی دگر ایجاد شود
  3. شمارهٔ ۵۶باید که دلت ز غصه در هم نشود
  4. شمارهٔ ۵۷زین رنگ که در گلشن احباب دمید
  5. شمارهٔ ۵۸خواندیم سخنهای محبت بسیار
  6. شمارهٔ ۵۹بازی خور روزگار بودم همه عمر
  7. شمارهٔ ۶۰شرطست که روی دل خراشم همه عمر
  8. شمارهٔ ۶۱آنم که به پیمانه من ساقی دهر
همه‌ی رباعیات ←

غالب دهلوی درباره‌ی غالب دهلوی

میرزا اسدالله بیگ خان، مشهور به میرزا غالب یا غالِب دِهلَوی از شاعران و نویسندگان پارسی‌گوی و اردونویس سدهٔ سیزدهم هجری در شبه‌قاره هند بود. نیاکان غالب از مرزبان‌زادگان و کشاورزان سمرقند و ترک‌زبان بوده‌اند که بعداً به هندوستان آمدند. غالب در چامه سرودن پیرو سبک هندی و مکتب وقوع بود. او در نوشته‌های خود از واژه‌های...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.